3 września 1939 roku na polach wsi Dńôbowiec miała miejsce bitwa, w której doszło do starcia między wojskami niemieckimi a polskimi żołnierzami z 7 Dywizji Piechoty. W wyniku tego starcia zginęło wielu żołnierzy oraz dwie osoby cywilne, co wpisuje się w tragiczną historię Polski. Bitwa ta jest pamiętana do dzisiaj, a społeczność lokalna stara się upamiętnić poległych. W artykule przybliżone zostaną okoliczności związane z tą bitwą oraz dalsze losy poległych i ich grobów.
Bitwa rozpoczęła się rankiem 3 września, gdy jednostki niemieckie otworzyły ogień z broni maszynowej do wycofujących się polskich żołnierzy. Według dostępnych danych, w tym starciu zginęło 39 polskich żołnierzy, a także dwie osoby cywilne, podczas gdy Niemcy stracili 108 swoich żołnierzy. Miejscem pamięci tych tragicznych wydarzeń stał się plac kościelny, gdzie w późniejszych latach pochowano poległych, a mieszkańcy Dńôbowca wykazali się troską i szacunkiem, usypując mogiłę i stawiając drewniany krzyż.
Po pewnym czasie, w wyniku działań władz, doszło do ekshumacji, podczas której szczątki poległych zostały wywiezione do Gliwic, a ich miejsce zostało zlikwidowane. Mimo upływu lat, lokalna społeczność nie zapomniała o poległych żołnierzach i z własnej inicjatywy ponownie usypała mogiłę oraz postawiła nowe ogrodzenie i krzyż. Na początku lat 90. z inicjatywy Urzędu Gminy w Poraju odbyła się ceremonia odsłonięcia pomnika, który zawiera nazwiska wszystkich żołnierzy z 7 Dywizji Piechoty, poległych w okolicach Gminy Poraj podczas wrześniowych starć 1939 roku. Obecnie tablice te są regularnie pielęgnowane przez Urząd Gminy oraz Sołtysa Wsi Dńôbowiec.
Źródło: Urząd Gminy Poraj
Oceń: Upamiętnienie Bitwy na polach Choronia i Dńôbowca
Zobacz Także
